個人檔案:AloHa_MaN:คนไม่พิเศษ相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
:AloHa_MaN:คนไม่พิเศษMy shadow's the only one that walks beside me |
|||||||||||||||||||
|
เอ่อ ก็ขอบคุณนะที่เข้ามาอ่านล่ะ ก็มีอยู่2ประเภท 1.เอาสเปซไปแจกและเกณฑ์ให้เข้ามา กับ 2. ไม่รู้อะไรไปดลใจให้เข้ามา แต่พวกที่2นี้คงหายากหน่อยล่ะ อาจจะเป็นที่พรหมสิขืต ฮ๋ะกริ้วว เกี่ยวมั้ย แต่แค่อยากรู้ว่า ที่เขียนๆไปอ่ะ เป็นยังไงมั้ง แบบว่าอยากรู้ อ่ะ เพราะฉะนั้น comment ด้วยนะครับ
ประเด็นคืออยากให้อ่านแล้วก็อยากรู้ว่าที่แปะไว้บนสเปซเขียนเป็นยังไงมั่งล่ะ
4月29日 สิ้นดีเห็นสำนวนคำว่าสิ้นดีนี้แล้วก็แปลกใจนะ
มันเป็นคำที่เหมือนกับว่าจะธรรมดา
แต่มันแฝงไปด้วยอะไรที่มันเลวร้ายากๆ
"เลวสิ้นดี"กับคำว่า"เลว"
ต่างกันโดยสิ้นเชิง
เลวสิ้นดี
เลวจนกระทั่งไม่มีความดีเหลืออยู่แล้ว
ความดีที่มีเพียงน้อยนิด มันหมดสิ้น
เลว
คนเลวคนนั้น
ยังจะพอมีเหลือความดีอยู่บ้าง
แล้วคำว่าสิ้นดี
จะมารวมกับคำที่ใช้ดูถูกมนุษย์
โง่
โง่สิ้นดี
เหี้ย
เหี้ยสิ้นดี
จัญไร
จัญไรสิ้นดี
"สิ้นดี" 4月11日 ต่างมุม ในช่วงเวลาที่ไม่ค่อยมีคนสนใจ สเปซซักเท่าไหร่ ก็ควรจะมาสนใจมันหน่อยเหมือนกันนะ เลยมาอับซะ บางทีถ้า space นี้พูดได้ มันคงจะบ่น
"แต่ก่อนผู้คนมากมายเอาเวลามาสนใจฉัน แล้วเด๋วนี้ล่ะ ทำไมไม่มาสนใจฉันเหมือนเดิม แต่ก่อนผู้คนเคย มาทำฉันซะสวยหรู แล้วตอนนี้ล่ะพวกเธอหายไปไหน"
เป็นการมาของฮิห้า ที่ทำให้คนเปลี่ยนไป มันใช้ง่ายกว่าจริงๆ นะ
คนไม่มาสนใจspaceแล้วไปสนใจhi5แทน
บางทีก็ทำให้เราคิดได้ว่า เมื่อบางสิ่งหมดค่าแล้ว ใครบางคนก็หมดความสนใจกับอะไรเก่าๆ หันไปให้ความสำคัญกับอะไรใหม่ๆ
บางคนคงน้อยใจ
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ที่เราจะให้ความสำคัญกับคนทุกคนเท่ากัน จริงมั้ย
ต้องมีมาก
มีน้อย
มีพอดี
ปนกันไป
และถ้าเวลานั้น คุณรู้สึกว่าไม่มีใครอยู่เคียงข้างคุณอยู่เลย
คุณลองมองหาดูอีกรอบนะ มันจะมีคนเป็นห่วงคุณในมุมๆนึงเสมอแหละ ลองมองรอบๆตัวของคุณดูนะ
ว่าใครบางคนกำลังให้คุณเป็นคนสำคัญขนาดไหน
10月29日 Pre Engineer Camp 14 ก็ได้เวลามาอับแหละล่ะ
ปิดเทอมที่ผ่านมา ต่างจากปิดเทอมธรรมดาๆ ที่วันๆชีวิตเอาเอาแต่นอนตื่นสาย เล่มคอมดึกๆ ไม่หลับ ไม่นอน
แต่กลับต้องมาทนเหนื่อย นอนดึก ตื่นเช้า ทรมานชีวิตตัวเอง ทั้งๆที่ปิดเทอมมันเป็นช่วงเวลาของการพักผ่อน
บ้านไม่ได้กลับ แล้วมาอยู่ที่คณะทำค่าย อืม มันเป็นกิจกรรมนะ ทำกิจกรรมแล้วได้อะไรล่ะ เคยมีพี่บอกว่า
ทำกิจกรรมมันมีแต่เสียกับเสมอตัว ตอนนั้นทำก็ยังไม่รู้เป้าหมาย ว่าทำไปแล้วได้อะไร จนมาถึงวันค่าย
ได้กลับบ้านวันนึงแหละไปรับน้องๆที่หัวลำโพง อยู่ใกล้ๆเลยได้กลับ
วันแรกของบ้านเต้าหู้ ได้
มาถึงที่คณะเปิดบ้าน มีน้องๆมาอยู่บ้านเรา เต็มเลย
เปิดบ้านเส็ด สอนน้องร้องเพลงบ้าน น้องๆเพิ่งมาใหม่ ไม่ค่อยมีอารมร์ร่วมเท่าไร่เลย เริ่มจะคิดไปไกลแล้วว่าเค้าจะสนุกหรือเปล่าสิ่งที่ทำกันมาตั้งนานมันจะเสียหรือเปล่า
เริ่มหาอะไรให้น้องทำ หาเกมให้เล่น
คุยกับน้อง เมื่อได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันเพียงแค่ไม่กี่วัน เริ่มจะสนิทกันมากขึ้น บรรยากาศที่เคยเงียบเหงาจากวันแรกๆ ได้เปลี่ยนไป
บรรยากาศที่สนุกสนาน เข้ามาแทนที่
มันคุ้มนะ กับเวลา กับหยาดเหงื่อ กับความเหนื่อยล้า ที่สุญเสียไป แต่กลับได้ความผูกพันของคนกลุ่มเล็กๆเพียงแค่ช่วงเวลาไม่กี่วัน
ช่วงเวลาแค่ไม่กี่วันมันทำให้คนกลุ่มเล็กๆคนนึงเมื่อถึงเวลาจะจากกัน ต้องเสียน้ำตาได้ แปลกนะ เจ๋งดีอ่ะ
ร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไร่เกือบลืมไปแล้ว สำหรับบางคน แต่ครั้งสุดท้ายนับจากวันนี้มาร้องที่ลาดกระบัง
ปล.สำนวนมันแปร่งๆว่ะ
ถึงน้องๆบ้านเต้าหู้นะ ถึงพี่ไม่เคยบอกว่ารัก แต่พี่ก็รักทุกคนนะ รักมากๆ เราไม่ทิ้งกันนะนาย
บ้านเต้าหู้ อู้หู้ ข๊าวขาวววว
น้อง กัญจน์ เฟรม แบงค์ โอ๊ต วิน โจ้ อ๊อฟ เคม วุฒิ แก้ม พิม ป่าน ตั๊ก ปุยฝ้าย ฝัน เบลล์ เบลล์เอ๋อ อ๋อม ออยล์ หนึ่ง เปิ้ล ทราย กิ๊ฟ สู้ๆ^^
9月13日 ตลอดกาลคำว่าตลอดกาลนี่มันยาวนานเนอะ
ชีวิตที่มันเปลี่ยนไปตลอดกาล มันไม่เหมือนเดิมแล้วจริงๆใช่มั้ย
ภาพเก่าๆ ห้องนอน ที่บ้าน กลับบ้านมา ไม่คุ้นเคย
ไม่มีอีกแล้ว
เมื่อไร่จะได้เจอกันอีกนะ คงใกล้ๆนี้แหละ อีกไม่นานหรอก
ไม่นาน 9月9日 รักเธอทั้งหมดของหัวใจทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ
หลับให้สบายนะ ครับ เด๋วจะตามไปหา รอหน่อยนะ สัญญา 8月6日 หมดใจ
7月27日 ช่วงเวลากับอะไรที่มันเปลี่ยน
5月9日 ร้านกาแฟเมื่อความมืด คืบคลานมายังท้องฟ้าเมฆสีแดงลอยละล่องอยู่เหนือท้องฟ้า แห่งกรุงเทพมหานคร
ร้านกาแฟร้านหนึ่ง ริมถนน
กับชีวิตของคนคนนึง ที่พยายามจะผ่านคืนอันเงียบเหงาไปให้ได้
ร้านกาแฟเล็กๆร้านนึงที่ริมถนน เมื่อมีลูกค้ามานั่ง กาน้ำชา และแก้วน้ำ ถูกนำมาวาง พร้อมกับ พนักงานได้พูดว่า
จะรับอะไรดีครับ
โอวัลตินร้อน กับขนมปังเนยนม 2 ก้อน
เวลาต้องการความผ่อนคลาย การที่ได้นั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ ท่ามกลางผู้คน มากมาย ที่เดินผ่านไปมา
ก็เป็นความรู้สึกที่ดีไปอีกแบบ
ผู้คนในร้านดูเหมือนจะคุ้นเคยกันดี
แต่เพียงผู้เดียวที่นั่งอยู่กลางร้านกาแฟแห่งนี้ เหมือนกับว่าจะไม่รูจักใคร
ราวกับว่าเขาได้อยู่บนโลกนี้เพียงลำพังโดย ไม่มีคนรอบข้างกาย
โอวัลตินร้อน และขนมปัง 2 ก้อนได้ถูกนำมาวางไว้ที่โต๊ะ
ความแตกต่างระห่วาง ความร้อนและเย็นของเครื่องดื่ม
อาจจะอยู่ที่
โอวัลตินร้อน การดื่ม จะใช้เวลานานกว่า แต่ในปริมาณที่เท่ากัน
เพื่อที่จะไม่ให้ลิ้น พอง และถ้าใช้เวลาที่นานกว่า ในการนั่ง อยู่โดดเดียวท่ามกลางผู้คน
อาจจะทำให้เห็นสิ่งที่ผ่านไป มา รอบกาย และทำให้เห็นอะไรได้มากขึ้นก็ได้
และเมื่อได้เห็นสิ่งที่ผ่านไปมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น เข้าใจอะไรได้มากขึ้น
ตัดสินใจอะไรได้ดีขึ้น
อาจจะเป็นสิ่งสำคัญที่ว่า
เวลาอาจจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ในการใช้แก้ไขปัญหาต่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
และเวลาเดินทางผ่านไปเรื่อยๆ เวลาไม่หยุด เวลาไม่รอใคร จะมีก็แต่รอเวลาให้เดินผ่านชีวิตไปเรื่อยๆ
รออะไรบางอย่างให้เข้ามาทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางใดทางหนึ่ง
แต่ถ้าเป็นโอวัลตินเย็น
สามารถดื่มเข้าไปให้หมดภายในครั้งเดียวได้ โดยไม่ต้องรออะไร
ใช้เวลาเร็วเกินไป อาจะทำให้ไม่ทันได้เห็นสิ่งที่ผ่านมา ในชีวิต
แต่ก็มีจุดจุดนึงที่โอวัลตินทั้ง2แก้ว ที่ร้อนและเย็น ไปจบอยู่ที่เดียวกันก็คือ หมด
ถ้ามันหมดแล้ว
ชีวิตก็จะผ่านจุดๆนี้ไป เดินจากไปจากที่เดิมที่เคยอยู่ตรงนี้
แต่บางทีก็จะกลับมาที่จุดเดิมที่เคยมานั่งมอง นั่งคิด อยู่เงียบๆคนเดียวก็เป็นได้
5月2日 เลือกล่ะตอนนี้อะไรๆ มันก็ดูจะต้องเลือกไปซะหมด
เคยมั้ย ที่คิดว่าสิ่งที่เลือกไปแล้วมันไม่ใช่ตัวเราซะทีเดียว
อืม สิ่งที่ต้องเลือก เราเลือกไปแล้ว
จะมีสิ่งที่กลับมาแก้ไขมันได้
ถ้าเรายังไม่ถลำลึกจนเกินไป
พอที่จะถอนตัวออกมาได้
แล้วจะรู้ได้เมื่อไร่ล่ะ ว่าเข้าลงไปลึกพอที่จะกลับมาไม่ได้แล้ว
ความรู้สึกที่ อยู่ภายในจิตใจ ลองกลับเข้าไปถามมันดูว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่
แล้วอาจจะรู้สึกเองล่ะ ว่าสิ่งที่เลือกไปมันใช่ สำหรับแล้วรึยัง
ถ้าความรู้สึกที่มีนตีกันเอง ว่าใช่หรือเปล่า ทำให้ลังเล
อาจจะต้องใช้เวลาในการถามหัวใจตัวเองดูอีกครั้ง
Use your Felling
สิ่งที่เราเลือกมันอาจจะไม่ถูกไปซะทีเดียว แต่อย่างน้อยล่ะ
อย่างน้อย เราก็ได้เลือกมันด้วยตัวเราเอง และไม่ต้องไปโทษ
ถ้ามันผิดก็ใช้เป็นบทเรียน
ถ้าถูกก็จงภูมิใจซะว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราเลือกมาและเราก็ทำมันได้ด้วยตัวเอง
4月16日 lovely chemistryความรักนั้นเหมือนเคมีไม่มีผิด
สารทุกอันทุกชนิดคือเหตุผล เอาโซเดียมคลอไรด์ลงน้ำวน คือเศษเกลือในสายชลที่วนไป เอแอลสองโอสามไอออนิก ซัลฟิวริกโคเวเลนต์ไม่สงสัย น้ำน่ะเป็น H-bond ก็แล้วไง แต่หัวใจ ชั้นไป พันธะเธอ หนึ่งโมลนั้น มีอะตอม อยู่หลายล้าน มาประสาน กลายเป็นธาตุ หนึ่งโมลนี้ เธอรวมกัน กลายเป็นสิ่งที่ชั้นมี หัวใจชั้น ดวงนี้ มีแต่เธอ แอลเคนเป็น พันธะหนึ่ง อยู่เสมอ เหมือนกับชั้น รักเธอ ไม่หวั่นไหว แต่เธอเป็น แอลคีน มีสองใจ บางครั้ง เป็น แอลไคน์ ใจสามอัน เธอเป็นกรด ชั้น เป็นด่าง ก็ไม่แปลก อาจแตกแยก เรื่องของค่า pHหนา แต่พอลอง ผสมกัน มาซักครา เราจะเกิด ปฏิกิริยา มารักกัน ค่าIE คือค่าที่ ดึงอิเล็กฯ E ศูยน์มา นั่งเช็ค ศักย์ไฟฟ้า แต่ OU คือค่า อะไรหว่า อ๋อรู้แล้ว มันคือค่า Only you เอากระดาษ ลิตมัส ไว้ตรวจกรด ยังไม่หมด ฟินอลเรด ตรวจด่างไหว อินดิเค เตอร์ ตัวไหน ตรวจหัวใจ เอามาให้ ชั้นเช็คใน หัวใจ เธอ กราฟอันนี้ บอกถึงการ สลายพันธะ มันต้องจะ ปฏิกิริยา ดูดความร้อน กราฟอันนี้ บอกชั้น ใจสั่นคลอน มันยอม อ่อน ให้เธอ ในทุกครา ใส่ตัวเร่ง ให้ มัน ทำเร็วขึ้น ใส่ใจจึง ให้รัก มักเร็วรี่ จะใส่ใจ เธอให้รัก ทุก นาที คะตะเลส ที่ดี คือใส่ใจ เธอรัก ชั้น เป็นสมดุล เลื่อนข้างหน้า ชั้นกลับมา รักเธอ ย้อนกลับหลัง ค่าคงที่ สมดุล ช่างน่าชัง ค่า Kนั้น มันยัง เป็นล้าน เอย เอา Li ลบด้วย i ไปอีก หนึ่ง อ๊อกซิเจนพึง เป็นตัว O ร่วมประสาน วาเนเดียม ตัวV กับพลังงาน รวมประสาน กลายเป็น LOVE รักเอย Credit : ผุ๋งผิ๋ง จาก pantip
เคมีออกจะน่ารัก 4月8日 เลืกกคณะค่ะน้า?อ่าเลือกได้และนะ
คณะๆ
คะแนนวิดวะน้อยอ่า
5987.7
1.วิศวกรรมเคมี ส.เทคโนฯลาดกระบัง
2.วิศวกรรมไฟฟ้า ส.เทคโนฯลาดกระบัง
3.วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ม.เกษตร
4.วิศวกรรมเกษตร ส.เทคโนฯลาดกระบัง<<เปลี่ยนๆ
อ่ะอันที่4แม้งแหวกเลยใช่ป่ะ
ตอนแรกก็ว่างไว้ไม่รู้จะเลือกอะไรดี
เอาอันนี้แหละ
อยากเรียนอยู่ลึกๆ เลือกแล้วคงไม่หลุด คิดว่านะ
วันนี้ไปงานหนังสือมา
ไปคนเดียว เหงาๆเซงๆ เพิ่งรู้เหมือนกัน ซื้อของมันทำให้ลืมเรื่องบางอย่างได้
แต่ก็ไม่ควรที่จะทำบ่อยๆเพราะปัจจัยมันไม่พอ
เงินนั้นเองฮ่ะๆ
ซื้อหนังสือพี่บอยมา อ่าชอบมากๆ นั่งฟังเพลงเหงาๆ พร้อมอารมณ์เหงาๆ มันสุดยอดมาก
3月20日 รอ withing for somthingในที่สุดก็จบม.6 นึกมานานว่าปิดเทอมจะทำอย่างนู้นจะทำอย่างนี้ และแล้วพอเอาเข้าจริงๆ ทำอะไรล่ะคับวันๆ
กิน นอน เล่นเกม นอน
นอนตื่นสาย กิน นอน เล่นเกม นอน
ตื่นสาย กิน นอน เล่นเกม นอน
วงเวียนชีวิตของแต่ละวัน
แล้วระหว่างวันก็ต้องออนmsnไว้ด้วย ไม่รู้ออนไม่ทำไม ออนไปก็ไม่มีคนคุยด้วย
นึกแล้วก็เซง
อยากจะไปหางานทำเหมือนกัน ไม่อยากล่ะไปหามาแล้ว ไม่มีคนอยากได้แน่เลยไปสมัครไว้ เค้าไม่โทรมาเรียกไปสัมภาษซักที
มีร้านนึงอยากทำมากๆ เป็นร้านกาแฟนั่งชิว ร้านในสเปก ได้ทำจะดีมากๆ พอดีไปฝากเบอรืโทรศัพท์เอาไว้
การปฎิเสธที่ดีอย่างหนึ่งก็คือว่า เด่วจะติดต่อกลับไป แล้วก็ไม่ติดต่อมาซักที เค้าอาจจะไม่อยากได้ ยังไม่ต้องการ เลยบอกปัดๆไป ปล่อยให้หวังลมๆแล้งๆว่าซักวัน คงจะโทรกลับมาหาน่ะ
การรอเช่นนี้เหมือนกับการรออะไรบางอย่างที่ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นหรือเปล่า
ทุกๆวันที่มีแต่การรอ รอใครบางคน ที่เค้าไม่สนใจ แล้วจะรอทำไม ก็ไม่รู้
ชีวิตตอนนี้ก็มีแต่รอ
การรอที่ยิ่งใหญ่และต้องอดทนอีกอย่างนึงก็
รอประกาศคะแนน
พอหลังจากรอประกาศคะแนนก็รอประกาศผล
ซึ่งมันเป็นเวลาที่ยาวนาน แล้วที่เรารอไปมันมีค่าหรือเปล่า
ใช่ มันมีค่าสำหรับการรอ อย่างน้อยมันก็เป็นการรอที่มีจุดหมายว่ามันจะสิ้นสุดเมื่อไหร่
และเมื่อเวลานั้นมาถึงแล้ว ชีวิตเราจะเปลี่ยนไป
ชีวิตจะเปลี่ยนไปใน2ทาง
ในทางที่ดี
กับในทางที่ดีกว่า
ไม่ได้เอ่ยถึงทางที่แย่ แต่สำหรับบางคนมันอาจจะเป็นทางที่แย่ก็ได้ มันอยู่ที่มุมมองของแต่ละคนว่าจะมองมันเป็นแบบไหน
เคยได้ยินคนบอกไว้ว่า สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ ไม่ต้องเสียใจมันไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
ใช่มันไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่มันเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอนาคตต่างหาก -*-
อยากถามว่า "แล้วกรูจะเอนท์ติดมั้ย" 9月16日 เด็กเอ๋ย เด็กเกรียน...เด็กเอ๋ยเด็กเกรียน ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน
หนึ่ง ถ่ายคลิปเข้ามือถือ สอง นั้นหรือคือเผยแพร่ สาม หลบพ่อแม่ครูอาจารย์ สี่ วาจานั้นไม่สุภาพอ่อนหวาน ห้า เว็บบอร์ดต้องตามกวน หก เป็นผู้รู้เว็บกามๆ เจ็ด ต้องศึกษาให้เชี่ยวชาญ ต้องมานะบากบั่นที่เที่ยวม่อหญิง แปด ไม่คิดออมประหยัด เก้า ไม่ซื่อสัตย์และติดยา น้ำใจนักกีฬาอยู่ไหน ใช้บอทกับเกมส์ไหนๆ ที่ออนไลน์ สิบ ทำตนไม่มีประโยชน์ ไหนบาปบุญคุณโทษ สมบัติชาติต้องเผาผลาญ เด็กสมัยเล่นเกมส์ออนไลน์ จะเป็นเด็กที่พาชาติไทยไปเกรียน... 7月18日 พื้นที่เล็กๆชื่อ Title ขอยืมเพลงพี่บอย ตรัยมาใช้หน่อยนะค้าบบ ตอนเด็ก เคยคิดที่จะโตเป็นผู้ใหญ่ อยากเป็นนู้นอยากเป็นนี่ ป่ะ? ตอนเด็กก็จะมีคนถามว่า อ่า โตแล้วอยากเป็นอะไร ก็จะมีอาชีพหลักๆ ก็เป็น ตำรวจ ทหาร หมอ ครู พยาบาล แต่ก็ช่างมันเถอะ ไม่เกี่ยวกันกับ blog อันนี้ซักเท่าไร่ว่าคุณอยากเป็นอะไร แต่มันจะเกี่ยวที่ว่า ตอนเด็กอยากโตเป็นผู้ใหญ่ แล้วพอเราโตแล้วล่ะ เราไม่อยากจะให้ช่วงเวลาที่เราเป็นเด็กมันผ่านพ้นไปเลย ตอนนี้ ก็แก่แล้ว เป็นตอนที่เป็นช่วงตัดสินอนาคตว่าเราจะเป็นอะไร เป็นใคร กำลังจพสอบเข้ามหาวิทยาลัย รู้สึกมั้ยว่าเวลา ช่วงนี้มันช่างผ่านไปเร็วมากๆ ยังไม่ทันไร ก็จะจบมัธยมซะและ ยังจำตอนม.ต้นอยู่เลยว่าเล่นไรต๊องๆไว้มั้ง แล้วอาจจะเป็นที่เรารู้สึกว่าเวลาที่มันผ่านไปเร็วๆ แล้วเราไม่พร้อมที่จะโต แต่สิ่งแวดล้อมบังคับให้เราต้องอยู่ในสังคมที่เราต้องเป็นผู้ใหญ่ แล้วเราก็แสดงความเป็นเด็กน้อยของเราออกมาให้คนอื่นเห็นไม่ได้!!! สงสัยว่า ทำไม เวลาเราเล่นอะไรเป็นเด็กแล้ว ต้องโดนหาว่าปันญาอ่อนไร้สาระด้วย ว่ะคับ กูไม่เข้าใจ ทำไมคนเราถึงปล่อยสิ่งที่อยู่ภายในออกมา ไม่ได้ จะโดนคนที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้วว่าว่าไร้สาระ ทำไมว่ะคับ ชีวิตเมิงไม่มีวัยเด็กที่ราบรื่นหรอ? แต่ถึงยังไง เราก็โตแล้ว ทำอะไรแบบนั้นไม่ได้แล้ว เล่นอะไรไร้สาระ ก็น้อยลง เราก็ต้องเก็บเด็ก น้อยที่อยู่ในตัวเราเอาไว้ แต่ก็อย่าทำเด็กคนนั้นหายไปไหนล่ะ มันคือความสุข อย่างนึงที่เราก็สามารถหาได้ด้วยตัวเองไม่ต้องไปหาที่ไหน ก็ทำได้แค่นึก ถึงสมัยเด็กที่เคยสนุก มีอะไรเกิดขั้นมั่ง การ์ตูนเรื่องไหนสนุก ติดงอมแงม ละครเคยดูมามั่ง ขนมอันไหนอร่อย ของเล่นยอดฮิตเมื่อตอนเด็ก ซึ่ง มันเป็นความทรงจำที่ดีๆ ที่เราเคยมี แล้วเราจะลืมมันไปทำไมล่ะ ใช่มะ? 5月5日 เศษตังค์ตอนนี้นึกเรื่องอะไรมาอับไม่ออกแล้วคับพี่น้อง
แต่พอดีมีอยู่อันนึง คิดไว้นานและมันอยู่ในสมุดนักศึกษาวิชาทหารที่โดนจ่าบังคับ
ซื้อมาตอนปีที่แล้วเล่มนี้
เอาล่ะ
เศษตังค์ เพียงแค่ว่ามันจะมีค่า เพียงเล็กน้อย จนบางคนอาจจะไม่สนใจมันเท่าไร่
แต่ใครจะรู้ว่ามันอาจจะมีค่าขึ้นมาซักครั้งเมื่อคุณต้องการมันจิงๆ
 เศษตังค์ คุณจะได้เศษตังค์มาจากไหนกันล่ะ ก็จากการที่เราไปซื้อของมา ก็อย่าง
เด๋วนี้ของมันขึ้นราคามาเยอะใช่มั้ยล่ะปกตจาก5บาทมันก็ขึ้นเป็น6บาท เราก็ให้เค้า
ไป10บาทเค้าก็ทอนเรามา4บาทเหรียญบาท4เหรียญ แค่นี้เราก็ได้เศษตังค์มาแล้ว
เป็นไงละง่ายใช่มั้ย
อืม เมื่อได้เศษตังค์มาแล้วก็จะทำยังไงต่อ ก็เก็บมานใส่ไว้ในกระเป๋า แล้วพอถึงบ้าน
ก็โยนไว้ตามหัวเตียง และกระจายอยู่ตามห้อง (คนอื่นไม่รูนะแต่นี่คือเรา) และมันก็จะ
ไปอยู่ตามซอกโซฟา มันเป็นที่เก็บเศษตังค์ชั้นดีเนื่องจากโวฟาบ้านผมมันมีรูคับ
เศษตังค์เวลานอนจาใส่ไว้ในกระเป๋าข้างขวา พอนอนมันก็ไหลไปตามแรงดึงดูดที่นิ
วตันสร้างทฤษฏีมาให้พวกเราปวดหัวเล่นๆ
มันก็จาไปอยู่ข้างใน อ่ะขอพักโซฟาไว้ก่อน
แล้วพอไปอยู่ตามหัวเตียงและซอกห้องแล้ว เราก็จะไม่สนใจมันอีกต่อไปจนเราจะ
ต้องการมันจิงๆ ถ้าเศษตังค์มีชีวิตมันอาจจะบอกว่า อุ้ยเจ้นายไม่สนใจเราเลย แต่พอ
เวลาไม่เหลือเงินจิงๆนั้นแหละถึงจะมาสนใจ เหมือนชีวิตคนเลย เนอะ
แล้วต่อไปนี้คือเหตุการณ์ที่ทำให้เศษตังค์ มีค่าขึ้นมา
เวลากลางคืน เวลากลางคืนนั้น มันเป็นเวลาที่ลึกลับ และตอนนั้นคุณจะไม่มีเงิน
เนื่องจากได้ใช้มันหมดมาทั้งวันแล้ว คุณก็เกิดหิว พอหิวแล้วจะทำยังไงล่ะ ก็ต้องไป
หาอะไรกินน่ะสิ เมื่อไม่มีเงินและหิวเรกาต้องคุ้ยหาเศษตังค์ ให้มันครบ20บาท ที่
โยนทิ้งเอาไว้ตามที่ต่างๆ เมื่อหาครบแล้วมันก็จะให้เราหิวมากขึ้นเราก็เดินออกไป
จากบ้านหาอะไรกินได้อย่างสบายใจ
เวลาไปแรดที่สยามแล้วเงินเกิดหมด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับตัวคับพี่น้อง วันนั้น ไป
เรียนพิเศษตั้งแต่10โมง ป้าอุ๊กะป๋าเผ่า นัดเพิ่มกันอย่างสนุกสนาน เมื่อเรียนป้าอุ๊เส็ด
คับพี่น้อง ไม่ได้กินข้าวเข้ามาแล้วก็ต้องไปเรียนป๋าเผ่าอีก10นาที โอ้วไม่ไหวคับพี่
น้องวันนั้นเอาเงินไป100บาทเท่านั้น แล้วมันอยู่ไม่พคับพี่น้อง ตอนนั้นบัตร
รถไฟฟ้าหมดนั้งมา15บาท เหลือ75 แล้วก็ซื้ออะไรอีกไม่รู้คับเหลือ61บาท แล้ววัน
นั้นเป็รวันหยุดนักขัตติฤกษ์ ทำให้ทันตะฯจุฬาไม่เปิด โอ้วไม่นะ แล้วก็เลยไปกินที่
ซานต้างถูกที่สุดแล้วจ่ายไป55เหลือ6บาทคับพี่น้อง ก็กะว่าขึ้นรถเมกลับบ้านพอดี ก็
ไปเรียน เรียนเส็ด6โมงกว่าๆ มายืนรอรถเม โอ้วไม่นะรอแล้วรอเล่ามันไม่ซักที แล้วก็
คิกว่า เอ็ย กูไม่เดินกลับนะคับพี่น้อง ขอคนข้างๆก็ไม่เอา
โอ้วมายก๊อดดดพระเจ้าทรงโปรด ไอชื้อเดินมา น่ารักสุดๆๆ555+ ก็ไปหามัน ทำ
หน้าดีใจ มันก็ถามว่าเป็นอะไรก็บอกมันง่า ยืมตังหน่องคับพี่น้อง แล้วก็ขึ้นรถไฟฟ้า
กลับบ้านอย่างปลอดภัย
ชื้อขอบคุนน้า
พอแค่นี้ก่อนเหตุการณ์
อยากจะบอกว่า
-เวลาซื้อของเส็ดแล้วได้เศษตังค์ ควรจะโยนเศษตังค์ไว้ในกระเป๋าที่ใช้อยู่ทุกวันซะ มันช่วยได้ เวลาไม่มีจิงๆค่อยเอามาใช้
ปล.เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นจริงคับพี่น้อง
ปล.2 เคยรื้อห้อง เจอเศษตังค์ ทั่วห้องที่โยนทิ้งไว้ตามที่ต่างๆประมาณ70บาท
ปล.3โซฟา มันมีตังอยู่คับพี่น้อง มันสามารถมาเติมเต็มเวลาหาตังไปซื้อของกินได้
คับ ลองไปหาโซฟาชนิดนี้มาซะ
ปล.4 ถ้าเจอเศษเหรียญตกอยู่ที่พื้น "อย่าคิดว่าเป็นแค่เศษเหรียญที่อยู่ที่พื้น แต่ติดซะว่าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของพระเจ้าอยู่หัว ตกอยู่ที่พื้น"
|
|
||||||||||||||||||
|
|
