ช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นของชีวิตใหม่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์แห่ง "สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง"

มันเต็มไปด้วยความอบอุ่นของคณะที่คนในรุ่นนั้นมีให้กัน เหมือนกับเป็นสัญญาณของการเริ่มต้นที่ดีในสถานที่ใหม่ที่ไม่คุ้นเคย

ห้องเชียร์ ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่หลายคนคิด

ห้องเชียร์ใส่จิตวิญญาณของวิศวะ ลาดกระบังไว้ให้กับปี1 ที่ได้ผ่านเข้ามา อาจจะไม่ใช่ทุกคนที่รู้สึกดี เมื่อยังอยู่ในช่วงเวลาแห่งการเชียร์

แต่เมื่อเหตุการณ์นั้นที่ได้ผ่านมาแล้ว ก็

เวลาแห่งการเข้าห้องเชียร์หมดลง การที่ได้อยู่อย่างอิสระทำให้ต้องควบคุมตัวเอง และก็ทำให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ความคิดก็ต่างไปจากเดิม

มันอาจจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว มันช้าไปที่จะบอกอะไรกับใครบอกคนแต่มันคงสายไป มันผ่านไปแล้ว สายไป ทำอะไรไม่ได้

ช่วงเวลาอีกหนึ่งช่วงก็ผ่านเข้ามา นั้นคือการสอบ

ไม่เคยนึกเคยฝัน ว่าตัวเองจะต้องมานั่งบ้าอ่านหนังสือถึงตี3ตี4 ไม่หลับไม่นอน เป็นเวลาเกือบเดือน จากคนที่ขี้เกียจปล่อยเวลาให้ผ่านไปวันๆ

ต้องมาทำอะไรแบบนี้ ให้ตายเถอะ กูทำได้ โตขึ้นความรับผิดชอบมากขึ้น มากกว่าอยู่บ้านที่มีแม่มาคอยบ่น เมื่อมาอยู่ข้างนอก มาอยู่กับเพื่อน

ถ้าคุมตัวเองไม่อยู่ก็หลุดโลก ตาย โตขึ้น ภาระมากขึ้น เห็นได้ชัด ว่าการซักผ้า อยู่บ้านเคยซักมั้ย ไม่เคย มาอยู่นี่ให้ตายเหอะ ไม่ซักไม่มีใส่

มันเหมือนเป็นการบังคับไปในตัว

 

สุดท้าย อยากจะบอกว่า

ใครก็ได้มาซักผ้าให้กูที ขี้เกียจ

แล้วก็

รู้สึกบ้างไหมว่าอะไรมันเปลี่ยนไป

------------------------------------------------------------------

อีกครั้ง (i'm sorry)

armchair มีใครบางคนที่ยังเหมือนก่อน มีคนคนหนึ่งยังคิดถึงและเป็นห่วงเธอ มีความจำเป็นที่อยากขอให้เธอเข้าใจ ฉันขอโทษ โปรดจงทบทวนให้ดีอีกครั้ง * อีกครั้งหนึ่ง จากวันนั้นที่ฉันได้ทำผิด เธอจะคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า ** จดจำเวลาที่ผ่านมาได้ไหม (จดจำเวลาที่ผ่านมาแสนนาน) จากครั้งที่เรายังชิดใกล้ เธออยู่ในใจเสมอไม่เคย เปลี่ยนแปลงอะไรไปจากวันนั้นเลย หากถ้าย้อนคืนเวลานั้นมาได้ จะไม่ยอมให้เธอจากไป ฉันยังรักเธอ ในคืนที่เธอรู้สึกเหงาใจ มีดาวบางดวงบนท้องฟ้ายังคอยส่องเธอ มีคนคนหนึ่งที่อยากขอให้เธอเข้าใจ และยกโทษ และจงทบทวนให้ดีอีกครั้ง และจากวันนี้ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บช้ำ ให้โอกาสคนที่พลาดพลั้งได้แก้ไข จะปล่อยให้รักของฉันและเธอจบลงไม่ได้ อภัยได้ไหม ถ้าใจของเธอยังไม่เปลี่ยนแปลง อีกครั้ง อีกแค่ครั้งหนึ่ง จากวันนี้ฉันจะไม่ทำผิด โปรดจงคิดถึงฉันได้ไหมเธอ