AloHa's profile:AloHa_MaN:คนไม่พิเศษPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    May 09

    ร้านกาแฟ

    เมื่อความมืด คืบคลานมายังท้องฟ้าเมฆสีแดงลอยละล่องอยู่เหนือท้องฟ้า แห่งกรุงเทพมหานคร
    ร้านกาแฟร้านหนึ่ง ริมถนน
    กับชีวิตของคนคนนึง ที่พยายามจะผ่านคืนอันเงียบเหงาไปให้ได้
     
     
    ร้านกาแฟเล็กๆร้านนึงที่ริมถนน เมื่อมีลูกค้ามานั่ง  กาน้ำชา และแก้วน้ำ ถูกนำมาวาง พร้อมกับ พนักงานได้พูดว่า
    จะรับอะไรดีครับ
    โอวัลตินร้อน กับขนมปังเนยนม 2 ก้อน
     
    เวลาต้องการความผ่อนคลาย การที่ได้นั่งอยู่คนเดียวเงียบๆ ท่ามกลางผู้คน มากมาย ที่เดินผ่านไปมา
    ก็เป็นความรู้สึกที่ดีไปอีกแบบ 
    ผู้คนในร้านดูเหมือนจะคุ้นเคยกันดี
    แต่เพียงผู้เดียวที่นั่งอยู่กลางร้านกาแฟแห่งนี้ เหมือนกับว่าจะไม่รูจักใคร
    ราวกับว่าเขาได้อยู่บนโลกนี้เพียงลำพังโดย ไม่มีคนรอบข้างกาย
     
    โอวัลตินร้อน และขนมปัง 2 ก้อนได้ถูกนำมาวางไว้ที่โต๊ะ
     
    ความแตกต่างระห่วาง ความร้อนและเย็นของเครื่องดื่ม 
    อาจจะอยู่ที่
    โอวัลตินร้อน การดื่ม จะใช้เวลานานกว่า แต่ในปริมาณที่เท่ากัน
    เพื่อที่จะไม่ให้ลิ้น พอง  และถ้าใช้เวลาที่นานกว่า ในการนั่ง อยู่โดดเดียวท่ามกลางผู้คน
    อาจจะทำให้เห็นสิ่งที่ผ่านไป มา รอบกาย และทำให้เห็นอะไรได้มากขึ้นก็ได้
    และเมื่อได้เห็นสิ่งที่ผ่านไปมากขึ้น คิดอะไรได้มากขึ้น เข้าใจอะไรได้มากขึ้น
    ตัดสินใจอะไรได้ดีขึ้น
    อาจจะเป็นสิ่งสำคัญที่ว่า
    เวลาอาจจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ในการใช้แก้ไขปัญหาต่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
    และเวลาเดินทางผ่านไปเรื่อยๆ เวลาไม่หยุด เวลาไม่รอใคร จะมีก็แต่รอเวลาให้เดินผ่านชีวิตไปเรื่อยๆ
    รออะไรบางอย่างให้เข้ามาทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางใดทางหนึ่ง
     
    แต่ถ้าเป็นโอวัลตินเย็น
    สามารถดื่มเข้าไปให้หมดภายในครั้งเดียวได้  โดยไม่ต้องรออะไร
    ใช้เวลาเร็วเกินไป อาจะทำให้ไม่ทันได้เห็นสิ่งที่ผ่านมา ในชีวิต
     
    แต่ก็มีจุดจุดนึงที่โอวัลตินทั้ง2แก้ว ที่ร้อนและเย็น ไปจบอยู่ที่เดียวกันก็คือ หมด
    ถ้ามันหมดแล้ว
    ชีวิตก็จะผ่านจุดๆนี้ไป เดินจากไปจากที่เดิมที่เคยอยู่ตรงนี้
    แต่บางทีก็จะกลับมาที่จุดเดิมที่เคยมานั่งมอง นั่งคิด อยู่เงียบๆคนเดียวก็เป็นได้
     
     
     
     
    May 02

    เลือกล่ะ

    ตอนนี้อะไรๆ มันก็ดูจะต้องเลือกไปซะหมด
    เคยมั้ย ที่คิดว่าสิ่งที่เลือกไปแล้วมันไม่ใช่ตัวเราซะทีเดียว
    อืม สิ่งที่ต้องเลือก เราเลือกไปแล้ว
    จะมีสิ่งที่กลับมาแก้ไขมันได้
    ถ้าเรายังไม่ถลำลึกจนเกินไป
    พอที่จะถอนตัวออกมาได้
    แล้วจะรู้ได้เมื่อไร่ล่ะ ว่าเข้าลงไปลึกพอที่จะกลับมาไม่ได้แล้ว
    ความรู้สึกที่ อยู่ภายในจิตใจ ลองกลับเข้าไปถามมันดูว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่
    แล้วอาจจะรู้สึกเองล่ะ ว่าสิ่งที่เลือกไปมันใช่ สำหรับแล้วรึยัง
    ถ้าความรู้สึกที่มีนตีกันเอง ว่าใช่หรือเปล่า ทำให้ลังเล
     อาจจะต้องใช้เวลาในการถามหัวใจตัวเองดูอีกครั้ง
     
    Use your Felling 
     
    สิ่งที่เราเลือกมันอาจจะไม่ถูกไปซะทีเดียว แต่อย่างน้อยล่ะ
    อย่างน้อย เราก็ได้เลือกมันด้วยตัวเราเอง และไม่ต้องไปโทษ
    ถ้ามันผิดก็ใช้เป็นบทเรียน
    ถ้าถูกก็จงภูมิใจซะว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราเลือกมาและเราก็ทำมันได้ด้วยตัวเอง