AloHa's profile:AloHa_MaN:คนไม่พิเศษPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    March 20

    รอ withing for somthing

    ในที่สุดก็จบม.6 นึกมานานว่าปิดเทอมจะทำอย่างนู้นจะทำอย่างนี้  และแล้วพอเอาเข้าจริงๆ ทำอะไรล่ะคับวันๆ
    กิน นอน เล่นเกม นอน
    นอนตื่นสาย กิน นอน เล่นเกม นอน
    ตื่นสาย กิน นอน เล่นเกม นอน
    วงเวียนชีวิตของแต่ละวัน
    แล้วระหว่างวันก็ต้องออนmsnไว้ด้วย ไม่รู้ออนไม่ทำไม ออนไปก็ไม่มีคนคุยด้วย
    นึกแล้วก็เซง 
    อยากจะไปหางานทำเหมือนกัน ไม่อยากล่ะไปหามาแล้ว ไม่มีคนอยากได้แน่เลยไปสมัครไว้ เค้าไม่โทรมาเรียกไปสัมภาษซักที
    มีร้านนึงอยากทำมากๆ เป็นร้านกาแฟนั่งชิว ร้านในสเปก ได้ทำจะดีมากๆ พอดีไปฝากเบอรืโทรศัพท์เอาไว้
    การปฎิเสธที่ดีอย่างหนึ่งก็คือว่า เด่วจะติดต่อกลับไป แล้วก็ไม่ติดต่อมาซักที เค้าอาจจะไม่อยากได้ ยังไม่ต้องการ เลยบอกปัดๆไป ปล่อยให้หวังลมๆแล้งๆว่าซักวัน คงจะโทรกลับมาหาน่ะ
     
    การรอเช่นนี้เหมือนกับการรออะไรบางอย่างที่ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นหรือเปล่า
    ทุกๆวันที่มีแต่การรอ รอใครบางคน ที่เค้าไม่สนใจ แล้วจะรอทำไม ก็ไม่รู้
    ชีวิตตอนนี้ก็มีแต่รอ
    การรอที่ยิ่งใหญ่และต้องอดทนอีกอย่างนึงก็
    รอประกาศคะแนน
    พอหลังจากรอประกาศคะแนนก็รอประกาศผล
    ซึ่งมันเป็นเวลาที่ยาวนาน แล้วที่เรารอไปมันมีค่าหรือเปล่า
    ใช่ มันมีค่าสำหรับการรอ อย่างน้อยมันก็เป็นการรอที่มีจุดหมายว่ามันจะสิ้นสุดเมื่อไหร่
    และเมื่อเวลานั้นมาถึงแล้ว ชีวิตเราจะเปลี่ยนไป
    ชีวิตจะเปลี่ยนไปใน2ทาง
    ในทางที่ดี
    กับในทางที่ดีกว่า
    ไม่ได้เอ่ยถึงทางที่แย่ แต่สำหรับบางคนมันอาจจะเป็นทางที่แย่ก็ได้ มันอยู่ที่มุมมองของแต่ละคนว่าจะมองมันเป็นแบบไหน
    เคยได้ยินคนบอกไว้ว่า สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ ไม่ต้องเสียใจมันไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต
    ใช่มันไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต แต่มันเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตอนาคตต่างหาก -*-
    อยากถามว่า "แล้วกรูจะเอนท์ติดมั้ย"